Czy Wy to czujecie?
Dzisiejszy dzień był paskudny... deszczowy,ponury, chłodny. Na przekór okrutnym kaprysom natury założyłam jasny, malinowy płaszcz i lawirowałam pomiędzy szarymi parasolami, które zasłaniały niebo. Gdyby ktoś tylko zechciał spojrzeć w górę, zobaczyłby, że czarne chmury też posiadają swój specyficzny, pesymistyczny urok.
Ale nie o tym miało być!
W ten- jakby nie patrzeć niefajny dzień- uświadomiłam sobie coś nader pozytywnego.
Czy to nie jest cudowne, że w taki straszliwy dzień gdzieś staje się coś, co sprawia, że dla kogoś jest to najważniejszy, najpiękniejszy dzień w jego życiu? Ten deszcz, który zniszczył moją piękną fryzurę może gdzieś tam zatuszował czyjeś łzy szczęścia, radosnego wzruszenia.. Jeju.. Jakie to... Cudowne. Że zawsze jest ktoś szczęśliwy. Że mijam na ulicy kobietę, która z uśmiechem pędzi powiadomić męża, że spodziewa się ich pierwszego potomka... I potem do końca życia deszcz będzie jej się kojarzył z tą piękną, wyczekiwaną chwilą.. przynajmniej póki dziecko nie nauczy się mówić i nie zacznie pyskować.